گروه: اخبار استان خبر: 202251 / تاریخ انتشار : 1401/2/17 ساعت : 12:05
محمد خادم‌الشیخ،مطرح کرد:

فاجعه‌ای به نام سقوط آسمان یاسوج

لحظه حادثه سقوط آسمان یاسوج سناریوی تلخ‌ودردناک بودو باید وظیفه به سرانجام می‌رسید.

به گزارش پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس «خانه‌ام تنها ٣ دقیقه با سازمان امدادونجات فاصله دارد. برای همین هر اتفاقی در هر کجای کشور رخ می‌دهد، اولین نفری که با امداد هوایی تهران به محل حادثه می‌رسد، من هستم.» «محمد خادم‌الشیخ» تقریبا نیمی از عمر ٣٥ ساله‌اش را  در امدادونجات هلال‌احمر گذرانده است. او به‌واسطه ورزش حرفه‌ای کوهنوردی با هلال‌احمر آشنا شده. فعالیت‌هایش در جمعیت بعد از زلزله‌ای که در شهرش یعنی بروجرد رخ داد، جدی‌تر از قبل شد و پنج سالی در امداد جاده‌ای بروجرد نجاتگر بود.


سال‌ها بعد در آزمون تیم‌های ایثار که در هلال‌احمر تشکیل شد و کارکرد تیم‌های واکنش سریع امروز را داشت، پذیرفته شد. خادم‌الشیخ ١٢ سالی است در امداد هوایی کشور مشغول به‌کار است.

 

در سیل لرستان، زلزله کرمانشاه، حادثه اشترانکوه، حادثه دنا و بسیاری از حوادث مهم کشور در سال‌های گذشته حضور داشته و علاوه بر امدادرسانی، به مستندسازی از عملیات‌های مهم کشور هم می‌پردازد. خادم‌‌الشیخ نزدیکی محل سکونتش به سازمان امداد را دلیلی برای تعدد ماموریت‌های امداد هوایی که در آن حضور داشته، می‌شمرد و می‌گوید: بعید می‌دانم تا به‌حال کسی در سازمان امدادونجات به اندازه من در امداد هوایی حضور داشته باشد.

 

خادم‌الشیخ از ١٦ سال پیش تاکنون که به‌واسطه ورزش کوهنوردی با هلال‌احمر آشنا شده و با جمعیت همکاری می‌کند، بارها در فصل‌های مختلف سال و در شرایط متفاوت گذارش به دماوند افتاده است. ماموریت‌هایی را به‌خاطر دارد که در نوع خود منحصربه‌فرد بودند و تجربه‌های ارزشمند و مهمی در امداد کوهستان به‌شمار می‌روند. با این‌حال هیچ تصویر و فیلمی از این عملیات‌ها برای انتقال تجربه‌های امدادگران وجود ندارد.

 

او می‌گوید: «همیشه من در ماموریت‌های کوهستان ضعف نبود تصاویر، عکس و گزارش‌های دقیق از نحوه عملیات را احساس می‌کردم. یکی از دلایلش هم این است که خبرنگاران‌وعکاسان توان حضور در ارتفاع‌های بلند و مسیرهای صعب‌العبور را ندارند. برای همین تصمیم گرفتم تا جایی که می‌توانم از این ماموریت‌ها تصویر بگیرم.»


اولین عکس‌هایی که بعد از سقوط هواپیمای دنا منتشر شد، عکس‌هایی بود که او با دوربین و تجهیزات خود تهیه کرده بود؛ همان عکس‌هایی که با دقت در آنها موقعیت دقیق سقوط هواپیما بعد از سه روز مشخص شد و به بسیاری از شایعه‌ها که درباره زنده‌بودن سرنشینان هواپیما به گوش می‌رسید، پایان داد.


 خادم‌الشیخ می‌گوید: «وقتی هواپیما سقوط کرد، قطعه‌ای که باید به شرکت سازنده یا سازمان هواپیمایی پالس می‌فرستاد تا محل سقوط مشخص شود، به دلیل نقص فنی این پالس را نفرستاده بود برای همین کسی نمی‌دانست محل دقیق سقوط هواپیما کجاست.

 

سه روز اول بعد از سقوط، هوای کوهستان به‌شدت خراب بود و امکان رصد کردن ارتفاعی بالاتر از ٢هزار متر هم وجود نداشت، چه برسد به ارتفاعات بالاتر.

 

بازار شایعات در فضای مجازی داغ بود و عده‌ای با اخبار نادرست ذهن مردم و خانواده‌های سرنشینان را درگیر می‌کردند، مثلا می‌گفتند تعدادی از سرنشینان زنده هستند و با خانواده‌ها تماس گرفته‌اند یا عکس‌هایی از افرادی که کنار یک هواپیما چمباتمه زده‌اند، منتشر شده بود و می‌گفتند این افراد زنده هستند و در انتظار کمک.

 

روز سوم بود که کاپیتان گودرزی برای جست‌وجوی هوایی می‌خواست به منطقه برود، هوا بهتر شده بود و می‌شد محیط کوهستان را رصد کرد، من از او خواهش کردم تا مرا هم با خود ببرد، چون محیط این کوهستان را هم خوب می‌شناختم و حدس‌هایی برای محل سقوط هواپیما در سر داشتم.»

 

اولین عکس‌های حادثه


دنا، پوشیده از برف بود و سیاهی صخره‌هایی که از برف بیرون زده بود، تشخیص وجود جسمی در آن حوالی را سخت می‌کرد، با این‌حال لحظه‌ای چشم خادم به جسمی که فکر می‌کرد شاید لاشه هواپیما باشد، برخورد و تندتند شروع به عکاسی کرد: «شاطر را پشت سر هم فشار دادم و حدود ٤٠ فریم عکس از آن منطقه گرفتم و بعد بالگرد از آنجا عبور کرد، عکس‌هایی از کل منطقه گرفتم و بعد از فرود بالگرد به بررسی دقیق عکس‌ها پرداختیم، آنجا بود که متوجه محل دقیق سقوط هواپیما شدیم، تا قبل از لحظه حادثه تنها تکه‌های کمی از یک پازل نامعلوم بود و حالا انگار قطعات اصلی پازل پیدا شده‌اند، سناریوی این فاجعه دیگر در ذهن همه کامل شده بود.»


خادم‌الشیخ می‌گوید: روزهای بسیار سختی برای همه ما بود. هواپیما در ارتفاع بالا، در منطقه‌ای بسیار صعب‌العبور سقوط کرده بود و حتی رسیدن به آن منطقه هم کار هرکسی نبود.

 

صحنه‌هایی که در جست‌وجوی پیکر قربانیان با آن مواجه بودیم، بسیار تلخ‌ودردناک بود، با این‌حال وظیفه‌ای بود که باید به سرانجام می‌رسید، از طرفی خانواده‌های قربانیان احساس می‌کردند عملیات امداد به‌درستی انجام نمی‌شود، حتی پسر کاپیتان پرواز وقتی با من صحبت می‌کرد، گفت پدرم بارها در این منطقه پرواز کرده است، محال است که چنین اشتباهی رخ داده باشد، اما با دیدن محل سقوط هواپیما، متوجه ماجرا شد.


عکس‌هایی که از محل سقوط هواپیمای دنا منتشر شد، کمک زیادی به آغاز و انجام این ماموریت کرد؛ طولانی‌ترین ماموریت آن روزهای هلال‌احمر در کوهستان به‌دلیل شرایط سخت و ابعاد حادثه ١٢٨ روز طول کشید.


خادم‌الشیخ می‌گوید: «عکس‌ها علاوه بر مشخص‌کردن محل حادثه برای ستاد بحران، به سوالات ذهن بسیاری از خانواده‌ها هم پاسخ می‌داد، افرادی که با شنیدن شایعات فکر می‌کردند ممکن است هنوز تعدادی از سرنشینان زنده باشند، مطمئن شدند که ممکن نیست کسی از آن حادثه جان سالم به در برده باشد، گرچه اتفاق بسیار هولناک‌وسختی بود، اما از روشن‌شدن ماجرا ذهن پریشان‌شان آرام گرفته بود.»

 

همین عکس‌ها و فیلم‌هایی که خادم‌الشیخ در روزهای بعد، از محل عملیات می‌گرفت و در رسانه‌های مختلف منتشر می‌شد، تنها گوشه‌ای از تلاش امدادگران در آن شرایط سخت بود که به اطلاع مردم هم می‌رسید و آنها را در جریان روند عملیات جست‌وجو قرار می‌داد.

 

خادم‌الشیخ می‌گوید: «عکس‌ها و فیلم‌هایی که در این عملیات تهیه کرده‌ام، مستنداتی بسیار ارزشمند هستند که می‌توانند مرجعی تاریخی برای حادثه سقوط هواپیما باشند.

 

تصویر خبر تزئینی است.

انتهای پیام/

 

تبلیغات سروش زیر خبر
کلیدواژه
نظرات | 0 نظر
captcha
تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به “ صبح زاگرس” ما می باشد.